Vakantie is Ootje thuis en Nynie op het KDV. Vakantie is plakweer en toch op zolder moeten zitten werken. Vakantie is stiekem snel een paar foto’s in de tuin nemen als het even niet regent. Vakantie is daarna veel te lang photoshoppen. En vakantie is nu even snel een foto hier neerzetten en dan echt weer even een hoofdstuk redigeren (en ondertussen de oren gespitst houden of het een verdieping lager wel goed gaat met het vriendje op bezoek).

Misschien hadden jullie haar allang op Flickr gezien, maar ik heb een nieuwe dame thuis. Al een tijdje, maar nu heeft ze eindelijk een beschilderd hoofd en is ze klaar. En ik had haar hier nog niet laten zien! Dus!

Ze heet Stella Rosalyn (maar ik heb nog een andere naam die ik denk ik beter bij haar vind passen) en foto’s van haar maken is mijn nieuwe verslaving geloof ik.

Stond er gisteravond een collega-moeder aan de deur: of we wel wisten dat zoonlief die middag samen met haar dochter op een stel oldtimers had staan dansen op de parkeerplaats bij haar voor (of achter, dat weet ik niet meer).

Pardon?

Ik weet niet van wie hij het heeft, maar de laatste tijd komt er echt de ene boevenstreek na de andere uit het zesjarige brein. En de enige straf die ik meestal kan bedenken is: “Vandaag wordt er niet gespeeld! Niet hier, en ook niet bij iemand anders!” Echt heel rouwig lijkt hij daar helaas niet om. “Oké,” klinkt het dan gelaten – en je ziet de radertjes alweer draaien, daarbinnen. Op zoek naar de volgende streek.

Iemand nog een fijne straf in de aanbieding, toevallig?

Ben ik nou de enige die vandaag géén voetbal gaat kijken? Ik voel me zo alleen-leen-leen-leen…

Nog nooit zoveel mensen last-minute boodschappen zien doen als zojuist in de plaatselijke super… Allemaal mannen, om de een of andere vage reden. Met frikadellen en bier. Kijk, dat zou ik dan wel weer lusten.

Van mijn belastinggeld heb ik een nieuwe lens voor mijn (eigenlijk: ons) fototoestel gekocht: een Sigma 50 mm f/1.4. Wat een verschil! Ineens kan ik weer een sprong vooruit maken. En ik ben me eindelijk eens gaan verdiepen in het gebruik van textures (hoe noem je zoiets in goed Nederlands?) in Photoshop; iets wat ik al heel lang wilde leren. Leuk!!

In plaats van met mijn handen, maak ik dus op het moment vooral dingen met mijn computer. Ik ben*kuch* digitaal creatief bezig.

Maar ik brei ook nog wel, hoor. Vestjes voor een van mijn nieuwe poppen.

En telkens wanneer er hier een vliegtuig overkomt, zit ik weer rechtop van schrik. Dacht echt dat mijn laatste uurtje geslagen had gisteren!

Kijk! Waar een weekje vakantie al niet goed voor is. Zeker zo’n week waarin het zo enorm KOUD is… Brrr. Was ik even blij dat we een huisje hadden gehuurd en dat we niet, om maar iets te noemen, alvast eens gingen oefenen voor ons kampeeravontuur van de zomer… Ieeeeh, nee, gelukkig niet! Lekker warm in ons huisje kwam ik nog eens ergens aan toe. Zoals bijvoorbeeld de pop afmaken van mijn recente poppenmaakweekend. Zie hier het resultaat:

Ben er helemaal blij mee! En Nynke (normaal meer bezig met broerlief imiteren – het betere gooi-, smijt- en racewerk) gelukkig ook.

Voor het eerst sinds jaren vond ik het trouwens fijn om weer naar huis te gaan. Thuis, maar dan zonder rare types en nare geuren. Ik blijf een soort voorbehoud voor mezelf inbouwen – wacht nu, juich niet te vroeg, het kan nog steeds allemaal misgaan – maar dat weerhoudt me er niet van om het naar mijn zin te hebben hier. Zeker nu ik heb ontdekt dat het vreselijk leuk is om in de tuin bezig te zijn! Ik neem zelfs de wurmen voor lief. Die in de achtertuin dan. Die in de voortuin zijn doorgeëvolueerd, gatverdegatver. Daar mag Pieter morgen gaan wroeten, ik geef de nieuwe plantjes wel aan, hahaha! Ik zal binnenkort eens wat buitenfoto’s maken om de boel hier wat op te fleuren.

NB: de pop is niet gemaakt naar mijn eigen ontwerp, maar naar dat van mijn poppenmaakvriendin Fröken Skicklig.

Jawel, ik ben er heus nog hoor! Alleen nog steeds niet zo schrijverig. Meer bezig met foto’s en poppen. En helemaal op, want ik had afgelopen weekend een poppenmaakcursus van haar. Zo leuk!! Hier alvast een sneak preview:

Het was echt ontzettend gezellig en ook nog eens erg leerzaam. En dan ook nog een bijna affe (eh, huh?) pop mee naar huis! Wat wil een mens nog meer?

En dan nu nog lekker een foto van mijn andere poppen-obsessie:

Ze heet Darcy, en ik vind het zo’n schatje…

Vanochtend is mijn oma overleden. Langzaam, als een kaarsje, tot ze er echt niet meer was, maar zichzelf tot het eind. Dag, lieve oma…