Deel 560 in de huizensoap: we hebben een openingsbod! Van 225.000, dus dat wijzen we waarschijnlijk af (235.000 zou meer in de richting zijn geweest), maar toch, als de eerste de beste kijker al meteen geinteresseerd is, dan is dat toch grappig hoopvol, of niet dan? 
Eens kijken wat die andere 5 kijkers te zeggen hebben volgende week.
Zo, even wat nieuwe feiten uit huizenland.
We hebben
En nu beraden wij ons weer op ons nieuwe tegenbod. Ik zal toch blij zijn als we dit allemaal achter de rug hebben…
Zo zeg, die makelaar zet er vaart achter… Zojuist stond-ie voor de deur met zijn bord. Ik dacht dat het nog wel een week zou duren! Het is maar goed dat het regent vandaag, anders werd ik aan alle kanten aangevallen door de luitjes uit de buurt… Wát gaan jullie doen?!
Hihi.
Op het huis in S. hebben we trouwens een openingsbod gedaan. Benieuwd of we vandaag wat horen!
Verder gebeurt er hier niet zo bar veel op het moment. Olivier is zijn eerste tand kwijt en heeft ontdekt dat je door dat gat heel goed een rietje kunt steken. Nynke zegt tegenwoordig alles na wat wij maar zeggen, en vooral wat Oot zegt. Erg grappig! En als ze met haar poppen speelt (want dat doet ze ineens! Krijg ik toch nog eer van mijn werk! ) zie ik mezelf vooral terug… Berispend mét opgeheven vingertje, hahaha!
Hm, dat huis, ik weet niet of dat wat gaat worden. Nadat we gisteren (of was het eergisteren?) voorzichtig onze interesse hadden uitgesproken, is onze makelaar eens met de verkopend makelaar gaan bellen, en toen bleek eigenlijk al meteen dat ze een bod als het onze waarschijnlijk niet eens zouden accepteren. Volgens de makelaar hadden ze een hoger bod dan wat wij zouden willen bieden nl. al eens afgeslagen. Tja.
Nou weten we natuurlijk niet hoe lang geleden dat was, en ik zou het behoorlijk stom van ze vinden als ze in deze tijd zo halsstarrig te veel zouden blijven vragen, maar ja, ik kan niet in hun hoofd kijken. Misschien hebben ze het geld wel heel hard nodig voor de verbouwing van hun nieuwe huis, wie zal het zeggen.
Het blijft spannend dus! Vandaag komt onze makelaar hier foto’s maken voor de verkoop, eens kijken of hij nog wat meer informatie heeft.
Vandaag heb ik de makelaar gebeld met de mededeling dat we maar eens zaken moesten gaan doen van de week.
Slik.
Nadat we van het weekend alle voors en tegens op een rijtje hebben gezet, zijn we tot de slotsom gekomen dat het huis in S. ons op dit moment de beste mogelijkheden biedt. Nee, het is geen droomhuis, want die zijn er in onze prijsklasse alleen in Limburg of Noord-Groningen, maar van alle huizen die we de afgelopen tijd (maanden, jaren) hebben gezien, is er niet eentje zo vrij gelegen en (mits er een flinke hap van de vraagprijs af gaat) betaalbaar. En dan kan het nog heel erg tegenvallen – maar wie niet waagt, die niet wint. Zeg ik maar tegen mezelf.
Doodeng vind ik het! Tegelijkertijd ook leuk, natuurlijk, maar vooral eng. Nou ja, eerst maar eens zien of het allemaal ook echt gaat lukken. En als de sodeju het huis gaan opruimen, want woensdag al komt de makelaar hier foto’s maken voor de verkoop!
Nyn en ik. Vandaag. Op de fiets. Naar S. KOUD! Maar zo mooi… Jammer dat Nyn nog geen schaatsjes heeft, en dat ik op de terugweg als een razende moest proberen terug te fietsen – op een fiets waarvan de versnellingen nu eens in de laagste stand in plaats van in de hoogste waren vastgevroren – om Ol van school te halen, anders had ik haar onderweg even op zo’n slootje gezet. Was het gebrul misschien ook eens afgelopen.
Wat we gingen doen dan? Huis kijken! Het eerste officiele huis in onze zoektocht, met onze officiele makelaar. En aangezien de auto voor mij nog steeds niet tot de mogelijkheden behoort (NIET dat ik dat erg vind – dit even voor mijn moeder 
) was ik sportief op de fiets. Nyn was iets minder sportief.
Het huis zelf: hoekwoning, vrij uitzicht voor (althans, wat ze dan vrij uitzicht noemen in makelaarsland: een parkeerplaatsje), vrij uitzicht aan de achterkant (groenstrookje met bomen en daarachter wat charmante garages), vol-le-dig uitgewoond. En dat voor 299.000! Koopje! Daar trappen we dus niet in hè. Als ze er eens 30.000 vanaf doen, dan wil ik er wel eens over denken, want hee, S. is wel leuk, en het was een ruim huis. Wordt vervolgd…
Ik wens jullie allemaal een heel gelukkig, liefdevol en inspirerend 2009! Dat we allemaal maar weer een deel van onze dromen mogen realiseren.