Allemachtig, ik ben gesloopt! Zo zit je thuis eindelijk een beetje tot rust te komen, en zo zit je ineens tussen duizendmiljoen scrapbookkaartenmaakkraampjes… (Scrabble-woord? ) Ik wist niet dat er zoveel mensen scrapbooken. Driekwart Nederland! Dat móet haast wel, aangezien de Kreadoe ook voor driekwart gevuld was met de meest afgrijselijke glimmende stickertjes, kaartjes, papiertjes, strikjes en ander spul. Op een gegeven moment dachten we: misschien hebben ze al dat spul wel handig bij elkaar gezet en komt dadelijk de afdeling wol ofzo. Maar nee. In de volgende rij nóg meer papiertjes en schaartjes en glimmende gevalletjes… Dus dat viel een beetje tegen.

Gelukkig hebben we ook erg veel andere dingen gezien en ben ik wat mijn popjesmakerij betreft helemaal aan mijn trekken gekomen, en zeer zeker ook wat inspiratie betreft. Met kopen heb ik me kunnen inhouden; slechts twee poppetjespakketjes (heeeeeeeele kleine), 1 pakje mooi gekleurde wol in paarstinten (goh) en twee olijfzeepjes om mee te vilten. Goed toch?! En dan nog een patroon en wol voor een vest (voor mezelf dit keer, hoera!) en twee boeken. Vind ik best meevallen. Nee, niets om me voor te schamen.

En de ouwe taarten… ja, die waren er. Maar ook best wel wat mensen van mijn leeftijd, heel veel mensen in rolstoelen, en alles er tussenin eigenlijk. Met óf een hele hebberige uitdrukking en van die glimoogjes (net binnengekomen), óf een wezenloze blik (al een halfuur binnen). Wat me nog het meest opviel was hoe aardig iedereen was, ondanks de drukte. Frobelmensen zijn gezellig. En ik mocht nog kolven bij de EHBO-post ook! Weer een ervaring rijker.

Maar nu ga ik echt even met de benen omhoog een kopje thee drinken. Poehee, ik voel me net een oud wijf.

In het kader van ‘maar je moet ook af en toe iets leuks doen’ ga ik vandaag met mijn moeder naar de Kreadoe in de Jaarbeurs in Utrecht.

Ben benieuwd wiens bewering gaat kloppen: die van mijn moeder (“Ouwetaartenbeurs!”) of die van mij (“Dat valt heden ten dage toch wel mee mam.”)… Ik laat het jullie weten.

Vind het een belachelijke naam trouwens, Kreadoe. Vooral die K aan het begin, brrr. En kan iemand mij ook meteen even uitleggen waarom alles en iedereen gepimpt moet worden tegenwoordig? Als ik érgens van gruwel dan is het wel het woordje pimpen! Het pimpen-doe-je-zo-plein? Mij niet gezien!

Met een gezonde dosis vooroordelen op pad dus vandaag.

Mijn god. Sterrenstof door de Altavista Vertaalmachine gehaald. Weet je wel hoe dat eruit ziet?

Zie hiernaast. Zelfs Olivier wordt vertaald – naar ‘ Oil Four’… Zo had ik mijn zoon toch niet genoemd. Misschien dat ik toch zo af en toe mijn Engelstalige log weer eens moet updaten, voor de niet-Nederlands-sprekenden onder ons, want dit is echt te erg…

Iemand nog tips waar we in Noord Holland een beetje leuk, rustig en redelijk betaalbaar kunnen wonen? We gaan vandaag eens een beetje rondrijden. Maar ik heb eigenlijk geen idee… En het is toch wel de bedoeling dat we volgend jaar ergens anders heen verhuizen, vinden we. Nieuwbouw mag ook, dan hebben we tenminste uitzicht op iets beters. Verder weet ik het niet. Als het aan mij lag, verhuisden we nog steeds naar omgeving Doetinchem, maar ik geloof dat dat qua werk voor Pieter niet echt gaat lukken. Tenzij iemand ook nog een geweldige baan weet?

Zo, ik denk dat we er bijna zijn. Nog even kijken waar ik een randje kan instellen voor om mijn plaatjes, maar dan wel zo dat de smilies géén randje krijgen… En dan moet ik nog iets aan de blockquotes en de lists doen, want die zijn ook wat zielig nog.

Maar eerst even de bananenspuug van mijn vingers wassen. Ooit een baby meegemaakt die niet tegen banaan kan? Ik heb er eentje…

Weet je wat ik nou zou willen? Een heel basic WordPress thema dat ik kan gebruiken om te bouwen. Zoals jullie zien ben ik gisteren toch aan de slag gegaan met een nieuwe layout, gebaseerd op de starrysheep index, en ik werd/word echt helemaal knetter van bijvoorbeeld het Default WP thema. Zo ondoorzichtig! Waarom moet het allemaal zo ingewikkeld? Ik kan prima overweg met CSS, maar dit… Grrr.

Nouja. Werk in uitvoering, zullen we maar zeggen. Er staat nog wat Engels her en der. Sowieso ben ik nog niet helemaal tevreden, want het is allemaal wat te druk – de lettertjes dansen voor mijn ogen. Of komt dat doordat ik teveel achter de PC heb gezeten?

Na een middag (nou ja, eigenlijk een dag…) knutselen is het me toch gelukt; de nieuwe indexpagina van starrysheep.com. Eigenlijk had ik nog image rollovers willen toevoegen en een “dag”-versie voor de gein, maar dat komt nog wel eens. Nu eerst de rest van de site nog, oooo. Alle WordPress-templates moeten toch een beetje veranderd worden – in ieder geval die van Olivier en Nynke, want daar was ik toch al niet tevreden over. Ik denk dat ik deze hier en de template van Bolletje Wolletje toch nog maar even hetzelfde hou. Anders raak ik nog overspannen.

Nieuwe dag, nieuwe kansen! Vandaag (en morgen) zijn de kindjes bij het kinderdagverblijf, dus er moeten spijkers met koppen geslagen worden. Als ze er zijn (de kindjes, bedoel ik, niet de spijkers ), kom ik nergens aan toe, dus al helemaal niet aan denken over de toekomst. Is niet erg hoor, want het zijn schatten, maar…

Hier zijn de twee keuzemogelijkheden. De ene kruk (om met Rietjes metafoor te spreken ): vrijheid. De andere kruk: vastigheid. Dat is, heel sec, de keus die ik moet maken volgens mij.

• Wil ik los van het bedrijf iets voor mezelf gaan beginnen? Kan ik dat? Hoe zit het dan met pensioen en al die dingen? Moet ik freelancen? Hoe doe je dat? Wil ik dat?
• Wil ik bij het bedrijf blijven, maar dan met een geheel nieuwe invulling van mijn baan? Is dat genoeg uitdaging? Loop ik dan niet over een jaar tegen precies hetzelfde aan? Kan ik dat combineren met eventueel thuis werken? Houd ik dan nog genoeg tijd over voor mezelf? Word ik daar wel blij van?

Ik vind het zo moeilijk. Ik ben altijd heel creatief geweest, vind niks fijner dan dingen maken. Beestjes van klei, poppenhuizen, zonnekindpoppen, gebreide poppen. Maar (en nu komt het): dat is altijd hobby geweest. Ik pruts maar wat, heb absoluut niet de illusie dat ik daar mijn brood mee zou kunnen verdienen. Tenzij ik cursussen zou gaan geven, maar hoe pak je dat aan? En dan nog, dat is volgens mij meer onkostenvergoeding dan brood op de plank. Blijf ik bij het bedrijf waar ik nu voor werk, dan mag ik ook wat creatievere dingen gaan doen, maar dan op een heel ander vlak (omslagontwerpen, advertenties maken, dat soort dingen, in combinatie met redactiewerk), maar dan zit ik wel nog steeds in het stramien. Grote voordeel: vast inkomen, vaste taken.

Denken jullie dat ik er ooit uit ga komen? Want op het moment neig ik het ene uur naar vrijheid, het andere uur naar vastigheid, net hoe de wind waait.

Ik ga douchen, misschien helpt dat.