Ik zal blij zijn als we oud en nieuw achter de rug hebben. Ik word gestoord van al die pubers met rotjes bij mij voor de deur (net er weer een paar weggestuurd), en over de reacties van mijn kinderen wil ik het al helemaal niet hebben.

Nu even een oortje van een konijn breien om tot rust te komen. Grom.

… hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is hij!

We hebben een vierjarige in huis.

Vaders & Moeders zijn gesloopt! De hele dag bezoek, en vanmiddag kwamen er wel twéé vriendjes, een herrie dat het was! Maar Olivier heeft zich prima vermaakt, en dat is toch het allerbelangrijkst. En V & M, ach, die worden gewoon oud en moeten maar eens een keer op tijd hun bedje opzoeken. Dat vakantieschema, dat kán toch ook niet… Truste!

Vandaag: Olivier om half 4 bij kinderdagverblijf afleveren (Olivier in jas, schoenen, sjaal, wanten, muts hijsen. Nynke in jas, sjaal, wanten, muts en kinderwagen) zodat hij zich kan omkleden in (waarschijnlijk) een vuilniszak. Dan heel even terug naar huis. Nynke uitpellen en laten drinken. Om 10 voor 4 weer bij het KDV zijn voor kerstvoorstelling en borrel (Nynke weer in jas, sjaal, wanten, muts. Kinderwagen maar thuislaten want geen plaats.) Dan snelsnel naar huis, koken, eten. Ondertussen alle rommel inpakken & de hamster verschonen. Na het eten kindjes in pyjama wringen, alle rommel in auto schuiven. Naar Nijmegen voor verjaardag schoonmoeder. Gedeelte van de rommel en kindjes in pyjama uitladen, kindjes in bed zien te krijgen, glaasje wijn op schoonmama, zelf ook nog proberen te slapen daarna. Morgen: kindjes en gedeelte van de rommel weer in auto, door naar ouders in Maastricht. Alwaar we tot donderdag zullen zijn, dus ga maar na hoeveel rommel we precies nodig zullen hebben…

Ik denk dat ik een grijze haar krijg, gewoon nu, terwijl ik dit schrijf.

Maar ik wil jullie bij dezen toch alvast fijne, rustige kerstdagen toewensen!

Koud buiten! Ik zit lekker warm binnen en heb zin om Guild Wars te gaan spelen. Maar ik doe het niet! (Nou ja, misschien met de lunch een uurtje…) Nee, nee. Nog twee dagen werken, en dan is het vakantie. Even mijn boekje afmaken dus!

Vandaag is Olivier voor het laatst bij zijn kinderdagverblijf. Gisteravond met mijn hoofdpijnhoofd nog even snel de meest zoete zandtaartdeegkoekjes die je je maar kunt voorstellen gebakken, met glazuur én van die felgekleurde hageltjes. Zeer onverantwoord.

O, ik heb trouwens wel een mooi verantwoord cadeau voor hem gevonden. De hele stad afgesjouwd, maar niet-electrische racebanen bestaan volgens mij niet meer. Gelukkig kon de meneer van die leuke speelgoedwinkel in de Cronjéstraat me de volgende tip geven: Darda*. Schijnt iets ouderwets uit (*gasp*) de jaren ’80 te zijn, maar ik vind ze geweldig. Een Duits merk, dus besteld bij Amazon.de, en natuurlijk nog Lieferung punktlich zum Fest ook! Sowieso (om in Duitse sferen te blijven) vind ik de Duitsers véél beter in speelgoed dan wij Nederlanders. Als ik in Munchen ben moet ik altijd naar de speelgoedafdeling van het grote warenhuis, om te kwijlen. Daar kan Intertoys een puntje aan zuigen…

*klinkt als: Barba, maar dan met een d. Zo heb ik het onthouden gisteren, op de fiets van de speelgoedwinkel naar huis. Echt, dat geheugen van mij, verschrikkelijk. Zou dat ooit nog goed komen?

Weet u nu al dat er iets gaat veranderen in 2008? Laat het ons direct weten!

Jaaaaaaa. Ik mag weer: kinderopvangtoeslag 2008. Normaalgesproken heb ik al grote moeite met het berekenen van toetsingsinkomens, verzamelinkomens, of hoe het ook allemaal heet, en nu, met ingewikkelde freelanceinkomsten in het vooruitzicht, helemaal.

Werkt u (een deel van) 2008 in dienstbetrekking?

Nou, nee dus. Kijk, daar begint het gezeur al… moet ik gaan schatten hoeveel ik ga doen… Nu weet ik dat wel een beetje, maar wat was het bedrag per opdracht ook alweer?! Enne, leuk hoor, zo’n jaaropgaaf van 2000 weetikhoeveel die ik dan moet gebruiken en naar beneden aanpassen, maar inkomsten uit een vaste dienstbetrekking zijn toch sowieso heel anders? Of zie ik dat verkeerd?

Verder in de planning vandaag: traktatie maken voor Olivier, die morgen voor het laatst naar het kinderdagverblijf gaat, een cadeautje zien te vinden voor mijn schoonmoeder, én alvast kijken naar een verjaardagscadeau voor Olivier, want het is 30 december voor je er erg in hebt. Oja, en werken.

Hij is af! Mijn versie van het leukste hondje ooit! Precies 1 maand heb ik erover gedaan, phew. Viel nog niet mee; uitzoeken hoe het hoofdje in vredesnaam in elkaar moest en het vervolgens zo netjes mogelijk proberen te naaien kostte bijna meer tijd dan het breien van al die kleine stukjes. Wel fijn weer wat nieuwe technieken geleerd daardoor, ook nooit weg. Morgen ga ik nog wat foto’s bij daglicht nemen.

Edit: alle foto’s die je maar zou willen zien staan hier.

Een klein lichtpuntje in de duisternis:

mijn omaplant (de lidcactus op leeftijd die nog van mijn overgrootmoeder is geweest) bloeit!

Zoals elk jaar in december.

Soms wou ik dat ik een bijna-vierjarige was.

“Waar is Bolke, papa?”

“Bolke is dood, Olivier, die heb ik gisteren naar de dierenarts gebracht.”

“O. Maar ga je hem dan straks weer ophalen?”

“Nee, dat kan niet, hij is dood.”

“O. Nou, dan gaan we straks toch een nieuwe kopen!”