Vakantie is Ootje thuis en Nynie op het KDV. Vakantie is plakweer en toch op zolder moeten zitten werken. Vakantie is stiekem snel een paar foto’s in de tuin nemen als het even niet regent. Vakantie is daarna veel te lang photoshoppen. En vakantie is nu even snel een foto hier neerzetten en dan echt weer even een hoofdstuk redigeren (en ondertussen de oren gespitst houden of het een verdieping lager wel goed gaat met het vriendje op bezoek).

Stond er gisteravond een collega-moeder aan de deur: of we wel wisten dat zoonlief die middag samen met haar dochter op een stel oldtimers had staan dansen op de parkeerplaats bij haar voor (of achter, dat weet ik niet meer).

Pardon?

Ik weet niet van wie hij het heeft, maar de laatste tijd komt er echt de ene boevenstreek na de andere uit het zesjarige brein. En de enige straf die ik meestal kan bedenken is: “Vandaag wordt er niet gespeeld! Niet hier, en ook niet bij iemand anders!” Echt heel rouwig lijkt hij daar helaas niet om. “Oké,” klinkt het dan gelaten – en je ziet de radertjes alweer draaien, daarbinnen. Op zoek naar de volgende streek.

Iemand nog een fijne straf in de aanbieding, toevallig?

Nou ja zeg. Zou ik toch bijna vergeten mijn eigenste dochter online met haar verjaardag te feliciteren. Schandálig.

Proost, Nyn! Op naar je vierde!

Wat is het stiiiiiil, met maar één kind in huis! En wat kun je dan lekker rustig aan tafel zitten! En wat ligt dat andere kind eigenlijk snel in bed zeg!

Gelukkig komt-ie morgen alweer terug, vol met verhalen over haaien en tijgers en alleen van de grote zwembadglijbaan. Want aan de telefoon, dat is toch niet hetzelfde. We moeten hem kunnen ruiken! En dat het dan weer aan alle kanten friemelt hier, ach, dat nemen we dan maar voor lief.

Wat dingetjes.

- dat je je stiekem toch een beetje schaamt dat je zojuist bij de AH serieus overwoog een doosje van die mintjes bij de kassa  te nemen, zodat je die 90 cent tot de 20 Euro kon overbruggen, want dan zou je twéé pakjes plaatjes krijgen, in plaats van miezerig een.

- dat je nog steeds de buren moet uitnodigen voor een welkomst- en kennismakingsborrel, maar dat je dat steeds uitstelt omdat de buurvrouw de hele dag poetst en jij heus je best doet, maar dat het bij jou nooit zo schoon zal zijn als bij haar.

- dat het sneeuwt! Alweer!

- dat Windows 7 best fijn is, ook al doet je favoriete spel het niet meer en moet je nu in de registry gaan graven

- dat je blij bent met de steunbetuigingen naar aanleiding van het vorige bericht

En dan nog wat foto’s:

Een pop.

Nog een pop, maar dan zelfgemaakt. (Hebben? Hier: klik.)

Een kind.

En nog een kind!

Wat een geluk.

Poehee, ik ben er weer. Er had weer eens een of andere idioot gemeend mijn site te moeten gebruiken voor het versturen van een hele lading ongewenste email, dus hij was even op slot. Alles is weer up to date nu, potentieel gevaarlijke (lees: eventueel makkelijk toegankelijke) oude weblogs staan op non-actief. Hopelijk dus geen inbraken meer!

Verder niet echt nieuws, vrees ik. Ik pruts wat met poppen, ik geniet van de sneeuw en het lekker koude weer. Ik werk eens wat. En ik heb vooral heel veel aanvaringen met mijn puberkleuterzoon. Er schijnt al sinds het begin van het schooljaar een project sociale omgangsvormen (of zoiets; ze noemden het anders) te lopen op school. Nou, ik heb er nog niet veel van gemerkt! Het lijkt er eerder op dat de bloedjes nu dus haarfijn weten hoe ze het NIET moeten doen en dat maar in de praktijk gaan brengen… Pfff, ik troost me maar met de gedachte dat het allemaal wel weer over zal gaan, ooit.

Hier:

Helemaal opgedoft for het kerstdiner op school.

Aan het eind van de avond danste hij wild met alle meisjes uit zijn klas. Het lijkt verdorie zijn vader wel!