Wat dingetjes.

- dat je je stiekem toch een beetje schaamt dat je zojuist bij de AH serieus overwoog een doosje van die mintjes bij de kassa  te nemen, zodat je die 90 cent tot de 20 Euro kon overbruggen, want dan zou je twéé pakjes plaatjes krijgen, in plaats van miezerig een.

- dat je nog steeds de buren moet uitnodigen voor een welkomst- en kennismakingsborrel, maar dat je dat steeds uitstelt omdat de buurvrouw de hele dag poetst en jij heus je best doet, maar dat het bij jou nooit zo schoon zal zijn als bij haar.

- dat het sneeuwt! Alweer!

- dat Windows 7 best fijn is, ook al doet je favoriete spel het niet meer en moet je nu in de registry gaan graven

- dat je blij bent met de steunbetuigingen naar aanleiding van het vorige bericht

En dan nog wat foto’s:

Een pop.

Nog een pop, maar dan zelfgemaakt. (Hebben? Hier: klik.)

Een kind.

En nog een kind!

Wat een geluk.

Ik dacht eigenlijk dat het nooit zou gebeuren, dat ze voor altijd bij mij zou blijven wonen, en misschien hoopte ik dat stiekem zelfs wel. Maar: Rosalina is verkocht! Twee maanden noeste arbeid, een hele week twijfelen wat voor prijskaartje ik er toch aan zou hangen, en een maand of vier op Etsy… floep! Een klein meisje in Amerika, Sophia genaamd, gaat voortaan voor haar zorgen.

En nu moet ik als een gek aan de slag om die lege plek op mijn poppenplankje hier in de woonkamer (en natuurlijk in mijn Etsy-winkel) op te vullen. Maar ja, ik wil ook graag de eierwarmertjes voor Olivier en Nynke afmaken. Per slot van rekening is het Pasen voor je het weet. Wat een dillema!

Geen nieuws op huizengebied, maar wel op poppengebied! Ik heb vanavond mijn nieuwste pop op Etsy gezet. Heeeeeeeeeel lang gedacht over wat ik toch voor haar moet vragen, en uiteindelijk toch maar de knoop doorgehakt: $189. Ja, heel veel. Maar… ik heb eens heel goed rondgekeken, en nou ja, ze is gewoon mooier dan de andere poppen die er zo te krijgen zijn. *bloos* Bovendien heb ik meer dan twee maanden aan haar gewerkt, en wie kwaliteit wil, moet er ook maar voor willen betalen, denk ik dan…

Ik was een peptalk aan het houden voor mezelf, hadden jullie het gemerkt? En, werkt het? Pfffff, ik ben echt niet zakelijk aangelegd…

Weet je wat? We gaan eerst ons huis maar eens te koop zetten. Dan volgt de rest vanzelf. Sprak zij hoopvol.

En dan doe ik nu maar gewoon even alsof mijn neus bloedt en ga ik rustig verder met mijn boekjes en mijn poppen en mijn konijnen en mijn poppenondergoed. Ja. Iemand nog poppenondergoed nodig voor kerst? Nee? Mooi, want ik vind drie setjes achter elkaar breien wel weer even genoeg!

Jaaaaaaaa! Weer een pop verkocht! Joepie! Mijn roze elfje dit keer. Ook zij gaat in Amerika wonen.

Ik neem aan dat het allemaal wat gewoner wordt naarmate ik meer poppen en konijnen verkoop, maar nu moet ik nog steeds even een klein rondedansje doen.

En snel een nieuw elfje afmaken! Klaarmaken voor de verkoop, bedoel ik. Niet afmaken. Nee. Ik heb er nog eentje liggen; moet alleen nog even haar omslagdoekje breien… Tiedeladie, tiedeladum!

Ik heb mijn eerste pop verkocht!!

Ik wilde gisteravond een bericht gaan schrijven over het winkeltje dat ik heb geopend bij Etsy, maar omdat ik werd afgeleid door wat breiwerk en een aflevering van Grey’s Anatomy, kwam het er niet van.

En nu open ik zojuist mijn email… “U heeft een betaling van $125 ontvangen van ******** ******”

Zomaar! In 1 avond! Gisteren erop gezet, nu verkocht. Hihi, ik ben er helemaal stil en giechelig van. (Dat kan niet tegelijk, maar dat doet er nu even niet toe. )

Ik geloof dat ik maar eens op zoek moet naar een mooi doosje. En misschien moest ik ook maar eens een mooi kaartje gaan ontwerpen… Ahum.