Voor de grootjes!

Gisteravond op Nederland 2: Cranford. In een woord: geweldig! Doet alle Jane Austens verbleken, echt. Ik heb voor het eerst sinds tijden weer eens gelachen én gehuild tegelijk. Gaat dat zien!

Tragisch dieptepunt gisteren was toch wel toen de buurvrouw ’s ochtends luid brullend met een van haar honden in polonaise door de tuin liep:

“Olé, olé olé olééé, wie ar de sjempieonsj, wie ar de sjempieonsj, olé oléééééé - wij gaan winnen he schat? Jahaaa, wij gaan winnen - oléééé oléééé, wie ar de sjempieonsj!” (herhaal een keer of zes)

Wat ben ik blij dat “ze” eruit liggen, zeg. Hoewel ik nog maar eens moet zien of ze van hiernaast de plastic vlaggetjes en de duizend leeuwtjes in de voortuin nog voor kerst gaan verwijderen. Want hé, het kan natuurlijk ook naadloos overgaan in kerstverlichting. Ja, dat is een goed idee!

P.S. Ik weet het, ik zou even pauze houden, maar dit stukje moest er gewoon uit. Ach, en vanaf volgende week ben ik toch op vakantie (de week erna ook), dus dan is het hier vanzelf stil. Laten we het er maar op houden dat ik weer wat last heb van de welbekende zomerdepressie. Er is maar één remedie: even lekker weg en héél veel konijnen breien / poppen maken. Waarvan akte.

Ik neem even pauze.

Mocht je toch nog iets willen lezen, dan kun je altijd nog hier kijken:

bolletjewolletje

en hier:

crafty sheep

Mooi artikel over communiceren bij Ouders Online:

Communiceren met kinderen

Van contact wordt een mens rustig

is de conclusie. Nu weet ik niet of dat in alle gevallen opgaat, want ik word zelf vaak juist alleen rustig van even géén contact, maar er wordt wel een aantal punten aangestipt waar ik bij kan stilstaan. Elkaar begrijpen is toch het moeilijkste wat er is. En dat geldt niet alleen voor kinderen.

Als jullie me zoeken, dan zit ik in België! We hebben een familiebijeenkomst dit weekend, in een jeugdherberg in de Ardennen. Waarom nou niet vorig weekend, toen het nog mooi weer was?! Nou ja, zoiets kun je nu eenmaal niet sturen. Ik denk dat we ons heus wel zullen vermaken. Ik neem in ieder geval wat konijnen mee, gebreid en nog ongebreid, om mijn familie mee te verblijden.

Helaas, weer geen baan voor Pieter. Dit keer geen reorganisatie bij het bedrijf, waardoor de functie-eisen opeens veranderden, maar ‘gewoon’ overkwalificatie. Wel goed voor Pieters ego, natuurlijk, maar ik had toch liever gezien dat hij de baan kreeg. Het bleek om een juniorfunctie te gaan - eerlijk gezegd had ik dat niet helemaal begrepen uit de vacature, en volgens mij de jongens van YER ook niet! Daardoor lag het salaris zo ongeveer 1000 Euro bruto beneden wat hij nu verdient en zou hij weer onderaan de carriereladder beginnen. Tja. Niet echt heel erg waar we aan zaten te denken!

Wel jammer, het was zo handig geweest, zomervakantie van Olivier gebruiken om alvast wat naar huizen te kijken, etc….

We zoeken maar weer door.

Nee? Een konijn dan?

Hahahaha. Sorry, ik kon het niet laten.

Verder met belangrijkere dingen: een recept! Voor de heerlijkste rabarbercrunchy ooit. Natuurlijk van Odin. Helaas, geen foto, want hij was meteen op. Het konijn is overigens ook al weg.

rabarbercrunchy voor 4 personen