Omdat ik hier al zo lang niks heb geschreven: een filmpje!
Van broer en zus die (een tijdje geleden alweer) buiten pret hebben met de geimproviseerde knikkerbaan.
Er gebeurt genoeg hoor, in Oliviers kleine leventje, maar het lukt me op het moment gewoon niet om het allemaal op te schrijven. Hij wordt lang (gisteren het plankje van de kinderstoel weer een treetje naar beneden gezet), maar tegelijkertijd is het ook nog zo’n klein jochie. Nooit te beroerd om even lekker op schoot te komen knuffen. Het babygeurtje is eraf, en ik ben nu al bang voor de dag dat hij zich te groot zal voelen om bij zijn moesje op schoot te kruipen. Voorlopig hoef ik me daar gelukkig nog geen zorgen om te maken.
Ik doe er dus niet aan mee, de afspraakjesterreur op het schoolplein. Welke idioot heeft dat bedacht, dat kinderen van 4 en 5 jaar oud elke dag zo nodig bij een ander vriendje of vriendinnetje moeten gaan spelen? Volgens mij dezelfde lui die hun kind ‘s ochtends vroeg al voor de TV zetten, want stel je eens voor dat het aandacht zou vragen. Of – nog erger – zich zou vervelen!
Eens een keertje een afspraakje op de woensdagmiddag, prima, maar ik ga daar toch niet staan lobbyen op dat schoolplein. Kom nou toch. Weet je wat het allerbelangrijkst is voor zo’n kind? Rust. Rust, liefde en de mogelijkheid zichzelf te ontplooien en vermaken. En dat bereik je heus niet door gesleep van hot naar her, van speeldate naar clubje. Dus flikker de TV het raam uit. Ga lekker koekjes bakken met je kind. Lees eens een verhaaltje voor. Geef hem een doos kleurpotloden en heel veel papier. Wie weet krijg je nog echt contact met je spruit ook.
Zo. Dat moest ik toch even kwijt. Geinspireerd door de buurt, denk ik.
by Meike at 10:31 on 04/03/08 kleuter Reageren uitgeschakeld
Inmiddels zijn we zo gewend aan het schoolse leven, we weten bijna niet meer beter! Het gaat hartstikke goed nu. Op maandag, dinsdag en donderdag hele dagen, met overblijf. Niet zoveel drama meer, en de dwarsigheid van heer Olivier begint ook iets minder te worden. Bovendien heb je inmiddels door dat voor straf op de trap zitten écht niet leuk is, dus meestal is een waarschuwing van mijn kant voldoende. Meestal.
Ik had nog wat uitspraken liggen:
“Plakjes kaas moet je plakken en smeerkaas moet je smeren, he mama!”
en
“Ik kan al héél hard rennen mana! Ik kan al kindjes inhalen en weer uithalen. Inhalen, uithalen, inhalen, uithalen!”
En gisteren had je het over Nynke die een nieuw spruitje had gemaakt! Je bedoelde een ieniemini klein sproetje.
)
