Dagboek van Nynke

Lieve Nynke,

35 weken zwanger vandaag, en het gaat niet zo heel erg goed met me. Ze hebben in het ziekenhuis geconstateerd dat ik een lichte vorm van zwangerschapsdiabetes heb, wat ervoor zorgt dat jij almaar meer suiker gaat opslurpen en almaar (onnodig) groter wordt. Helemaal geen fijne ontwikkeling! Dus nu ben ik op een koolhydraatarm dieet gezet, in de hoop het proces terug te draaien. Laat het a.u.b. helpen…

Verder heb ik echt het idee dat ik op mijn laatste benen loop. Maar dat mag niet, je moet – voor jouw en mijn bestwil – echt nog even blijven zitten hoor! Ik vul mijn dagen met spelletjes spelen, obsessief aan eten denken en zo min mogelijk lopen waggelen. Zo moeten we het echt nog even met zijn tweetjes uithouden, jij en ik!

Zo meissie. (Ik hoop tenminste nog steeds dat je ook echt een meisje bent, zou wat lastig zijn anders, met al die kleertjes en kleurtjes enzo! Om het over de namen nog maar niet te hebben…)

Vanaf vandaag ben ik thuis. Eigenlijk gaat mijn verlof pas volgende week vrijdag officieel in, maar de koek was op. Ik heb zo’n enorme buik nu, en ik slaap zo slecht ‘s nachts, dat ik het op en neer gereis naar mijn werk niet echt prettig meer vond. Bovendien: hoe eerder ik lekker rustig aan ga doen, hoe beter, want je papa Pieter en ik geloven nog steeds niet dat je pas op 23 februari gaat komen. Je broertje Olivier was al te vroeg, en we denken echt dat ze zich in het ziekenhuis een beetje vergist hebben met jouw datum. Zeker weten doen we dat natuurlijk niet! Maar we merken het vanzelf wel.

Alles is in ieder geval klaar hier. Nouja, bijna alles dan. De wieg moet nog even in elkaar gezet worden en we moeten er nog even een matrasje bij laten maken, en Pieter moet de klossen voor onder het bed nog even ophalen, maar dat is het dan ook. Mijn – en jouw – ziekenhuiskoffertje staat klaar! Ben benieuwd (en ook wel een klein beetje nerveus…)