Archief voor de categorie 'Negende maand'

14 november 2007

luxe

Lieve Nynke,

Wat zeggen ze ook alweer… Je hebt werkpaarden en je hebt luxepaarden… Nou, als ons iets duidelijk is geworden, dan is het wel dat jij jezelf tot de laatste groep rekent. Want een simpele banaan, daar hoeven we niet mee aan te komen, die komt er net zo hard weer uit – en dan niet aan de onderkant. Kakifruit, daarentegen, héérlijk! (Kakifruit? Wasdatdan? Ja, dat wist ik eigenlijk ook niet – het zat een keer in ons biologische groente- en fruitpakket, en sindsdien komen we het af en toe tegen.) Pffft. Een gewone peer is ook niet verkeerd hoor meisje.

Gelukkig neem je nu wel af en toe een poederflesje, dat scheelt. Ik wil toch de borstvoeding langzaam gaan afbouwen.

Wat nog meer? Oja, je zit sinds ongeveer een maand in de buggy van de Bugaboo. Bij je broer toonde ik nog trots een foto van dat heuglijke feit, haha. Sorry. Gemene bui. Hebben moeders af en toe óók last van. :mrgreen:

Kruipen wil nog steeds niet echt lukken, hoewel je laatst zomaar op handen en knietjes in de box wiebelde. Helaas tot nu toe eenmalig. (Wel zo makkelijk natuurlijk, want als je straks kruipt, dan kan ik je niet meer zo maar in de kamer leggen en even soep gaan maken voor Olivier…) Tandjes: nog niet gesignaleerd. Wel: al drie echte nachten doorgeslapen! Afkloppen maar weer…

Kus van je moeder. 🙂

6 november 2007

moeilijk

Ach Nyn, je hebt het wel wat moeilijk met jezelf de laatste tijd. Pieperdepiep – als ik je in de box leg, in het wippertje, op de grond. Piiiieeeeep. Als je wil drinken en het gaat niet snel genoeg. Piiieeeeep. Als je hebt gedronken en je moet boeren. Piiiieeep. Bij alles eigenlijk – piiieeeep. Lastig he, klein en afhankelijk zijn. Kan er niks aan doen meissie, alleen maar hopen dat je snel een sprongetje vooruitmaakt. Echt kruipen bijvoorbeeld, in plaats van draaien en rollen, zou al een stuk beter zijn.

We zijn de laatste tijd ook hard aan het oefenen met hapjes. Fruit (nog niet zo’n heel groot succes), boterham met smeerkaas (lekker! Hele stukken verdwijnen er in de Nyn!), avondeten (wisselend succes). Ik was vol goede moed begonnen met de Rapley-methode, maar dat leverde zo weinig op, dat ik het – met het schaamrood op de kaken – toch voorlopig even op de potjes houd. Dat eet je tenminste. Als dat een beetje gaat en je écht kunt zitten, dan gaan we wel weer met grotere stukken aan de slag.

Nog steeds aan de borstvoeding ook. Er zijn momenten dat ik het bijltje er echt bij wil neergooien (nachtvoedingen vaker dan 1x, dat is echt een crime), maar het is ook zo heerlijk, zo’n warm tevreden klokkend lijfje. Ik kijk wel hoe het gaat.

Dan nog even de laatste wapenfeiten volgens het CB:

gewicht: 7675 gram

hoofd: 43, 6 mm

lengte: 69 cm

Niet zo heel hard gegroeid dus na het vorige bezoek, maar dat zal mij eerlijk gezegd worst wezen, zolang jij het verder maar goed doet. En dat doe je! 🙂