Dagboek van Nynke

Nyn! Ga nou potverdorie weer eens een beetje fatsoenlijk slapen! Ik vind een nachtvoeding helemaal niet erg, maar eh, elke twee a drie uur willen drinken ‘s nachts, en dat al zeker drie weken lang, dat wordt me toch wat te gortig. Ik was van plan het niet te doen, want geen garantie etc. etc. etc., maar ik ga vanavond geloof ik toch eens die dikke papfles voor je maken…

Lieve Nynke,

Het is zover; je hebt de moeilijke periode bereikt. Elke baby heeft hem volgens mij, zo ruwweg tussen de 6 en de 9 maanden. Dan is het tengere eraf en blijft er een log, lelijk, gefrusteerd, bonkig mensje over.* Dan is er van tevreden spelen in de box even geen sprake. Dan is het alleen nog maar op de buik draaien, de billen omhoog duwen, de neus in de grond, en krijsen maar. Er moet iets kunnen, maar wat, en hoe dan toch? We houden natuurlijk nog steeds erg veel van je, hoor. Maar ik zal blij zijn als je hier doorheen bent!

Gelukkig is er ook de mijlpaal van 6 maanden borstvoeding (still going strong), en het feit dat je heel veel nieuwe brabbels hebt ontdekt. Bwwwrrrrr, gahgahdehdada, klinkt het dan opeens tussen de speenvarkengeluiden door. Ook best schattig.

Binnenkort maar eens serieus met Rapley-bijvoeden aan de gang. Kijken of het je al gaat lukken, zo’n banaan of stronk broccoli. Op vakantie al een kleine poging gedaan, maar je moet het pakken nog even goed oefenen!

*Als ik zoiets in het openbaar zeg, dan reageert men altijd nogal verontwaardigd. Zoiets zég je toch niet over je eigen kind?! Maar ehm, het ís toch zo?