27 februari 2009

twee!

hieperdepiep... hoera!

Nynepluis! Hieperdepiep! Hoeraaaaa! Twee jaar alweer…

Heel lang geleden dat ik hier was, o.a. door steeds terugkerende technische problemen met dit weblog… Excuses daarvoor!!

En wat is er veel gebeurd!  Op 6 december besloot je ONS een Sinterklaascadeautje te geven en stak je zomaar de kamer over. Eindelijk! Nyn loopt!! Tegenwoordig ren je door huis. Overal waar Oot gaat, ga jij ook. 🙂 Sowieso zijn jullie twee handen op een buik, wat een lol samen! En zeker nu je steeds meer begint te kletsen; alles wat Oot zegt, zeg jij ook! Van ‘Nee, dat is niet van jou’ tot ‘Oleeee oleee oleee oleee’… Geweldig om te zien. 🙂

Het valt ons steeds weer op hoeveel handiger jij bent dan je broertje op die leeftijd. Eten? Dat doet Nyn gewoon zelf. Met een lepel. Soep? Geen probleem. Drinken? Dat doen we gewoon keurig netjes uit een beker, al maanden! Puzzeltjes? Kom maar op! Klimmen? Graag! En als het een beetje meezit, dan hebben we je deze zomer ook al zindelijk. Dat zou toch wat zijn!

Hoewel – deze zomer gaan we verhuizen naar Spaarndam, dus of het dan gaat lukken, na zo’n grote verandering… Ach, we zien het wel. Het gaat in ieder geval uitstekend met je, dat moge duidelijk zijn!! 🙂

1 september 2008

de zomer samengevat. ;)

Ja. Ehm. Ahum. Het is dus zo lang geleden dat ik hier schreef, dat ik zes verschillende wachtwoorden moest proberen voor ik binnen was. Het spijt me. Het was zomer, het was vakantie, het was… Nee, eigenlijk heb ik geen excuus. Helemaal geen. Behalve dan: geen zin. Heel erg. Sorry.

Want je bent heus heel erg leuk, Nyn! Echt! Je hebt alleen een luie moeder, in de zomer. Nu wordt het bijna herfst (hoera!) en dan word ik meestal iets actiever.

Eens even kijken, waar gaan we beginnen. Het belangrijkste eerst: het staat! Zo halverwege onze vakantie, ergens begin augustus, tadaaaaaaaaaaaa. Trok mevrouw zich op aan de spijlen van de box. Hehe! Dat hebben we ook gehad. Nu loop je als een razende langs alle randjes die je maar kunt vinden, en wat nog mooier (en gevaarlijker, slik) is: je klimt werkelijk o-ver-al op. Trappen, stoelen, banken, tafels, speelgoedkisten – niets is veilig. Los lopen daarentegen vind jij zelf dan weer veel te eng. Bij het CB raakten ze wel lichtelijk in paniek. Anderhalf en ze lóópt nog niet?! O, ah, hum, moeten we toch even dringend met de arts gaan overleggen, én u krijgt een extra afspraak voor over 3 maanden, hoor. Best. Maar ik denk dat dat niet nodig zal zijn. Onze Nyn doet de dingen gewoon in haar eigen tempo, en joh, dat mag. Komt vanzelf wel.

Want het is een bijdehandje hoor. Poeeeehhhh, o wee o wee als er iets gebeurt wat mevrouw niet bevalt – dan wordt er dramatisch achterover geworpen, dan wordt er met het hoofd gebonkt, dan wordt er geslagen, dan wordt er gekrijst. Waar wij natuurlijk absoluut niet van onder de indruk zijn, maar, hee, daar trekken Nyns zich dan weer niks van aan. Gezellige taferelen.

Wat de taal betreft: je kletst en zingt de hele dag, maar of we er ook al echt iets van kunnen maken, hmmm, nee, eigenlijk niet. Aannnnn is er nog steeds, en af en toe zeg je mama tegen papa (waar heb ik dat aan verdiend?!) en verder is het heel veel: Aiooooo da da! Of te wel: Halloooooo dingske (roze nijlpaard, Olivier, papa, mama, konijn, vogel of wat dan ook). Een koe zegt niet boe, maar heel hard Mooooooooooooeeeeee. En een hond bwoebwoe. En verder heb je absoluut geen woorden nodig om duidelijk te maken wat je wilt, dus waarom zou je daar moeite voor doen? (Ik denk dat je stiekem toch meer op je moeders lijkt dan je zou willen 😛 )

Met Olivier heb je af en toe de grootste lol, en af en toe sla je hem de kop in. Omgekeerd net zo goed: tand om tand, oog om oog. Echt heel veel last van het leeftijdsverschil lijk je in ieder geval niet te hebben!

Zo dan, dat waren een paar maanden in een notendop. Ga ik nu nog even wat leuke plaatjes voor erbij opscharrelen. 😀

Edit: GVRD, doen de plaatjes het alwéér niet fatsoenlijk!! Ik krijg er verdorie bijna een kind van…

9 juni 2008

aaaaannnn

It’s official: Nynkes eerste echte woord is gewoon, net als bij haar broer, “aaannnn”. Met bijbehorend prutsvingertje op het lichtknopje. Hahahaha. Ik heb het echt niet getraind, echt niet! Mama of papa zegt ze nog niet, maar dat kan ook komen doordat Pieter en ik geen zin hebben om op zo’n zoete-lieve-tut toontje tegen haar te praten – “moet mama jouw jasje even dicht doen dan schatje?” Urgh, elke keer als ik zoiets hoor in een winkel gruwel ik er weer van. Wat is er mis met jezelf in de ik-vorm benoemen? Ze weet heus wel wie we zijn! En dat benoemen dat komt vanzelf wel.

Nyn kruipt nu met hoge snelheid overal heen, het tijgeren doet ze nog maar heel af en toe, per ongeluk, als ze is vergeten dat op handen en knietjes veel sneller gaat. Leuke andere nieuwe truc: op de knietjes in bed zitten en dan alles eruit smijten. Wel jammer dat ze nog niet doorheeft dat je daarna best weer zelf kunt gaan liggen om te gaan slapen. 😉

En natuurlijk zo eenkennig als de pest op het moment! Het is zelfs zo erg dat ze zich bij de ene leidster op de creche in de armen stort, terwijl ze zich bij de andere leidster als een aapje aan me vastklemt en ik de vingertjes letterlijk los moet wrikken. Volgende week hebben we een familieweekend met bijna iedereen van omi’s kant, dat wordt een waar brulfestijn, ben ik bang…

P.S. Op de foto: met nichtje Mare. 🙂

29 mei 2008

ja nou…

… deze is óók leuk!

« Eerdere berichten